Öykülerim

Paris. Soğuk bir kış akşamı.... Steve Mandanda bir reklam görüşmesi için Paris'e gelmişti. Elindeki kapı kartını avucunun içinde sıkarak otel odasına doğru yavaş adımlarla ilerliyordu....

Yavaş yavaş, süzülür gibi aşağı doğru düştüğümü hatırlıyorum. Hayal meyal hatırladığım diğer birşey ise etrafımda benim gibi süzülen diğerlerinin de olduğuydu. Yalnız değildim... Gözlerimi açtığımda...

  Önsöz İnsanın emeklerinin ödülle taçlandırılması gerçekten harika bir duygu. Hele ki ortaya bir edebi eser çıkartıyorsanız ve okuyanların akıllarına, kalplerine dokunabiliyorsanız bunun verdiği mutluluğu hayatta...

Pırıl pırıl bir yaz sabahına merhaba diyordu Ege kokan Cunda Adası’nın keyiflerine düşkün sakinleri. Bulutların bile güzel havanın tadını çıkartmak için tatile gittiği, masmavi...

Kanatsız bir periydi o. Küçükken geçirdiği kaza kanatlarını almıştı ondan. Arkadaşları uçup gökyüzünde süzülürken onlara aşağıdan el sallardı. Alışmıştı ama buna. Bir eksiklik değil...

1 Küçük bir çocuk yaklaştı sabah yanıma, otobüs durağında. Taş çatlasa birinci ya da ikinci sınıfa gidiyordur diye geçirdim aklımdan. Ufak parmakları ile sımsıkı tuttuğu...

Not: Aşağıda okuyacağınız öyküyü ilk olarak Ekşisözlük'te paylaşmıştım. Milli takım kampında ağızları bıçak açmıyordu. En büyük gürültüyü uğultuyla esip camlara vuran rüzgar yapıyordu. Futbolcuların...