Öykülerim

Uzun zamandır hikaye yazmadığımı fark ettim. Aklımda birkaç fikir de var. Kısa zaman içerisinde kıpırdanmalar görebilirsiniz...

Mezuniyetten yirmi yıl sonra lise arkadaşlarımla ilk kez buluşacağım için çok heyecanlıydım. Okul bitmiş hepimiz kendi yolumuzu çizmiş, bambaşka hayatlara yelken açmıştık yıllar önce....

Obradovic soyunma odalarının olduğu koridorda ağır ağır ilerledi. Bakışları, avını gözüne kestirmiş bir kaplan gibi, koridorun sonundaki bir noktaya odaklanmıştı. Elleri ceplerindeydi ve yüzünde...

Kanatsız bir periydi o. Küçükken geçirdiği kaza kanatlarını almıştı ondan. Arkadaşları uçup gökyüzünde süzülürken onlara aşağıdan el sallardı. Alışmıştı ama buna. Bir eksiklik değil...

Pırıl pırıl bir yaz sabahına merhaba diyordu Ege kokan Cunda Adası’nın keyiflerine düşkün sakinleri. Bulutların bile güzel havanın tadını çıkartmak için tatile gittiği, masmavi...

Elimde tuttuğum cep telefonumda navigasyon aplikasyonu açıktı. Bir taraftan navigasyonu takip ederken, diğer taraftan sağımda ve solumda yükselen binaların kapılarının üzerinde yazan apartman adlarına...

Aşağıda okuyacağınız öyküyü ilk olarak 16 Ocak 2020 tarihinde oynanan Fenerbahçe - Barcelona maçından saatler önce Ekşisözlük'te ilgili maçın başlığının altında yayınlamıştım. Maalesef öyküm...