Öykülerim

23 Şubat 1938  Saint Germain, Paris, Fransa Sevgili Stefan, Bu sabah postacı mektubunu bana ulaştırdığında o kadar sevindim ki, tahmin dahi edemezsin. Az kalsın mutluluktan postacının terini...

Küçük çocuk yerinde duramıyordu. Çok heyecanlı olduğu her halinden belliydi. Nasıl heyecanlı olmasın belki de hayatında ilk defa uçağa binecekti. Üzerinde renkli renkli ayıcıklar...

“Hayda! Yine mi topukluyorsun?” “Yapma Allah aşkına Hakan, gitmem gerektiğini söyledim ya. Israr etme lütfen.” “Ya bırak, kimi kandırıyorsun? Hep aynı terane. Ne zaman sana işim...

Vitor Pereira derin bir nefes aldı ve oyuncuları haftasonu oynayacakları Galatasaray maçına motive edeceğini umduğu bir konuşma yapmak üzere oryantasyon odasına doğru ilerledi. Koltuğunun...

Her sabah olduğu gibi, bu sabah da alarmımın çalmasını bekledim. Vücut saatim alarmın çalmasından beş dakika öncesine ayarlanmış gibi her sabah beni 05.55’te uyandırırdı....

Bir Garip Veda Yemeği Hakan Whatsapp'ına gelen mesajı okumak için telefonunu cebinden çıkardı. Mesaj Ufuk'tan gelmişti ve kafa karıştırmaktan öte bir işe yaramıyordu: "Grande iptal" "Nasıl iptal...

Kanatsız bir periydi o. Küçükken geçirdiği kaza kanatlarını almıştı ondan. Arkadaşları uçup gökyüzünde süzülürken onlara aşağıdan el sallardı. Alışmıştı ama buna. Bir eksiklik değil...