Öykülerim

Başlığa aldanıp geldiyseniz kusura bakmayın lütfen. Neden böyle bir başlık attığımı ben de bilmiyorum. İlgi çekmek istiyorum sanırım. Yazdıklarımın cazibesi yeterli olmayınca çocukça oyunlara...

Pırıl pırıl bir yaz sabahına merhaba diyordu Ege kokan Cunda Adası’nın keyiflerine düşkün sakinleri. Bulutların bile güzel havanın tadını çıkartmak için tatile gittiği, masmavi...

Yavaş yavaş, süzülür gibi aşağı doğru düştüğümü hatırlıyorum. Hayal meyal hatırladığım diğer birşey ise etrafımda benim gibi süzülen diğerlerinin de olduğuydu. Yalnız değildim... Gözlerimi açtığımda...

Her sabah olduğu gibi, bu sabah da alarmımın çalmasını bekledim. Vücut saatim alarmın çalmasından beş dakika öncesine ayarlanmış gibi her sabah beni 05.55’te uyandırırdı....

  Önsöz İnsanın emeklerinin ödülle taçlandırılması gerçekten harika bir duygu. Hele ki ortaya bir edebi eser çıkartıyorsanız ve okuyanların akıllarına, kalplerine dokunabiliyorsanız bunun verdiği mutluluğu hayatta...

Sakin ol, sorun yapma mutlaka bu da çözülecektir. Daha önce de bu problemlerle karşılaştın bunu da çözeceksin şüphen olmasın. Lanet olsun! Kendime yaptığım telkinler...

“Hayda! Yine mi topukluyorsun?” “Yapma Allah aşkına Hakan, gitmem gerektiğini söyledim ya. Israr etme lütfen.” “Ya bırak, kimi kandırıyorsun? Hep aynı terane. Ne zaman sana işim...