Öykülerim

Uzun zamandır hikaye yazmadığımı fark ettim. Aklımda birkaç fikir de var. Kısa zaman içerisinde kıpırdanmalar görebilirsiniz...

Uzun soluklu Fenerbahçe Basketbol Takımı kurgu öykü serimi Euroleague final maçı öncesi, sırası ve sonrası yaşanan olayları anlattığım 5. ve son bölüm ile noktalıyorum....

Yedi yıldır blog yazıyorum ama dün olanları anlatabilecek kelimeleri doğru seçebilecek miyim emin değilim. Düne kadar Düşlerden Gerçeğe’nin bir gün içindeki en yüksek sayfa...

1 Küçük bir çocuk yaklaştı sabah yanıma, otobüs durağında. Taş çatlasa birinci ya da ikinci sınıfa gidiyordur diye geçirdim aklımdan. Ufak parmakları ile sımsıkı tuttuğu...

Kanatsız bir periydi o. Küçükken geçirdiği kaza kanatlarını almıştı ondan. Arkadaşları uçup gökyüzünde süzülürken onlara aşağıdan el sallardı. Alışmıştı ama buna. Bir eksiklik değil...

Hatay’a varan Fenerbahçe kafilesini üç bin kadar coşkulu Fenerbahçe taraftarı havalimanında karşılamıştı. Uçaktan inen ve havalimanından çıkıp onları kamp yapacakları otele ulaştıracak otobüse doğru...

Yavaş yavaş, süzülür gibi aşağı doğru düştüğümü hatırlıyorum. Hayal meyal hatırladığım diğer birşey ise etrafımda benim gibi süzülen diğerlerinin de olduğuydu. Yalnız değildim... Gözlerimi açtığımda...