Öykülerim

İki yıldır tatil yapmamıştım. Şu önbeş gün benim için iki yılın biriken yorgunluğunu atmam için ilk ve tek fırsattı. Muhtelemen bir iki yıl daha...

Sinan güzel bir ilkbahar akşamı deniz kenarındaki bir parkta bulunan banka oturmuş boğaza karşı çekirdek çitletiyordu. Etrafında koşturan çocuklar, mangal yapan aileler vardı. Önünden...

Bir Garip Veda Yemeği Hakan Whatsapp'ına gelen mesajı okumak için telefonunu cebinden çıkardı. Mesaj Ufuk'tan gelmişti ve kafa karıştırmaktan öte bir işe yaramıyordu: "Grande iptal" "Nasıl iptal...

İrfan Ağabey’i tanır mısınız? Tanımazsınız tabi, nereden tanıyacaksınız. Biz ona İrfan Ağabey derdik ama asıl adı Ersin’di. Peki niye İrfan Ağabey dediğimizi bana sormayın,...

Güneşe ulaşabilmek için elini uzatmıştı. Parmaklarını açıp kapatıyor ama güneşi elinde hissedemiyordu. Demekki ulaşabileceğinden uzaktaydı. "Bir de zıplarsam belki ulaşırım" diye düşündü. Zıpladı elbette....

Bu öyküyü ilk olarak 24 Ocak 2017'de Ekşisözlük'te yayımlamıştım. Gelen tepkiler yüzünden öykünün kurgu olduğunu belirtmek zorunda kalmıştım. Sanırım gerçekçilik tozunu fazla kaçırmışım bu sefer... Fenerbahçe Tesislerinin...

Mezuniyetten yirmi yıl sonra lise arkadaşlarımla ilk kez buluşacağım için çok heyecanlıydım. Okul bitmiş hepimiz kendi yolumuzu çizmiş, bambaşka hayatlara yelken açmıştık yıllar önce....